Lëtzebuerg gëtt zanter e puer Joer vun enger schwéierer Wunnengskris getraff. Zënter laanger Zäit ginn et ze wéineg Wunnengen am Verglach zu de Leit, déi eng sichen. Dat huet d’Präisser ëmmer méi an d’Luucht gedriwwen, an Enn 2022 ass d’Situatioun nach méi eskaléiert, wéi d’Zënse geklommen an d’Nofro abrupt agebrach ass.
Mëttlerweil gëtt op allen Niveauen no Léisunge gesicht. D’Regierung kuckt Gesetzer, Hëllefen a Baurichtlinnen nach eng Kéier duerch, an de Bausecteur sicht no Weeër, fir Käschten ze drécken. D’geopolitesch Konflikter hëllefen aktuell net, well si Energie‑ a Materialpräisser erëm kënnen an d’Luucht drécken.
Den Architekt Christoph Lang warnt, datt een net méi zum ale Modell zeréck ka goen. Hien ass der Meenung, datt zu Lëtzebuerg méi héich an méi dicht misst gebaut ginn, well de Buedem einfach ze deier ass. Esouguer d’Erweidere vu bestoende Gebaier – och vun eelere Konstruktiounen – misst a Betruecht gezu ginn.
Gläichzäiteg ginn nei Bauweisen ëmmer méi wichteg. Holzbau huet bewisen, dass et eng Alternativ ka sinn. Och Off‑Site‑Construction – also Deeler vum Gebai ausserhalb vum Chantier virzebereeden – gëtt ëmmer méi agesat. Dat erlaabt méi séier an effizient ze bauen, bei besserer Qualitéit an méi faire Konditioune fir d’Aarbechter.
D’Architektin Claire Bonnaventure betount, datt dës Methoden sech mëttlerweil och am Wunnengsbau duerchsetzen. Et geet drëm, Raim méi geziilt ze notzen, Wunnenge méi kompakt ze maachen an doduerch méi bezuelbar ze kréien – ouni d’Liewensqualitéit ze verschlechteren.
D’Léisunge leien also um Dësch. Elo bleift d’Fro, ob Lëtzebuerg prett ass, dës nei Weeër wierklech matzegoen.
